อยากใจดีกับตัวเองบ้าง ต้องทำยังไงนะ?

หลายครั้งเราก็หลงลืมไป ว่าเราเองก็สมควรได้รับความอ่อนโยน การให้อภัย และคำชื่นชมเหมือนกัน

แต่ไม่เป็นไรค่ะ! เพราะความใจดีและมีเมตตาต่อตนเอง เป็นสิ่งที่เราฝึกฝนได้!

วันนี้เรามีเครื่องมือที่จะช่วยให้เพื่อนๆได้ค่อยๆโอบรับ ทั้งสิ่งที่เพื่อนๆทำได้ดีและสิ่งที่อาจพลาดไปบ้าง

แค่ลองใช้เวลาเพียงเล็กน้อยในแต่ละวัน เพื่อขอบคุณ ยกโทษ และให้กำลังใจตัวเอง ผ่านการเขียนลงในแบบฝึกหัดนี้

เครื่องมือนี้เป็นเครื่องมือที่เรานำไปแจกใน workshop สมุดฮีลใจ ซึ่งพวกเราอยากนำมาแบ่งปันให้เพื่อนๆที่ไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรม ได้ดาวน์โหลดไปใช้ด้วยค่ะ

สามารถดาวน์โหลดไฟล์ ได้ที่ cozybara.com/self-compassion ได้เลย

มาเพิ่มความใจดีต่อตนเองกันนะ เพราะทุกคนสมควรได้รับมันจริงๆ

The post มอบถ้อยคำอ่อนโยนให้ตัวเอง ด้วย Self-Compassion Worksheet appeared first on Cozybara.

มีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของหนังยอดฮิตและหนังในดวงใจพวกเราอย่าง Everything Everywhere All At Once มาเล่าให้เพื่อนๆฟังกันค่ะ

หนึ่งในผู้กำกับอย่าง Daniel Kwan ได้เล่าว่า ในช่วงแรกๆของการเขียนบทหนังเรื่องนี้ เขาและเพื่อนออกไอเดียกันว่า อยากลองให้นางเอกมีภาวะสมาธิสั้นแบบไม่รู้ตัว เป็นคนที่เสียสมาธิได้ง่าย และทำให้เธอกระโดดไปยังมิติต่างๆใน Multiverse ได้

แต่ Daniel ก็กังวลใจว่า เฮ้ยมันค่อนข้างเป็นเรื่อง Sensitive นะ เขาจึงต้องลอง Google หาข้อมูลเรื่องสมาธิสั้นให้ถูกต้องเสียหน่อย ก่อนจะเริ่มเขียนบทออกมา

Daniel ใช้เวลาจมไปกับการหาข้อมูลจนถึงตี 4 อ่านทุกอย่างที่ขวางหน้าเกี่ยวกับโรคสมาธิสั้น ก่อนที่เขาจะเริ่มน้ำตาไหลออกมา เพราะค้นพบสิ่งที่เชื่อมโยงกับตัวเอง

“อ่าา ตรงจัดเลยย หรือว่าเราก็เป็นโรคสมาธิสั้นวะ”

โรคสมาธิสั้น หรือ ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) เป็นโรคที่เกี่ยวข้องกับสมาธิ มักจะมีอาการเด่นชัดคือเรื่องของสมาธิที่สั้น เช่น ไม่สามารถจดจ่ออะไรนานๆได้ ทำงานไม่เป็นระเบียบ ไม่ละเอียดรอบคอบ ทำการบ้านไม่ครบ ทำของหาย

หรืออาจจะมีอาการอื่นๆร่วมด้วยเช่น เล่นซน ยุกยิก อยู่ไม่สุข พูดไม่หยุด หุนหันพลันแล่น รอคอยไม่ค่อยได้ เล่นแรง

ซึ่งโรคสมาธิสั้นส่วนมากจะถูกพบในวัยเด็ก เนื่องจากเป็นวัยที่เริ่มเข้าโรงเรียน เริ่มมีความสัมพันธ์กับเพื่อน และด้วยอาการเหล่านี้มักทำให้เด็กที่เป็นโรคสมาธิสั้นเผชิญกับความยากลำบากในการเรียนและการปรับตัวเข้ากับเพื่อน จนอาจกลายเป็นมีภาวะซึมเศร้าหรือวิตกกังวลร่วมด้วย

ถึงอย่างนั้น น้ำตาของ Daniel Kwanก็ไม่ได้หมายถึงความเศร้าเสียใจหรือผิดหวังแต่อย่างใด แต่เขาขยายความว่า มันเหมือนเขาได้เข้าใจตัวเองมากขึ้น

“หรือว่า.. นี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมมีช่วงเวลาที่ยากลำบากในการเรียนและการใช้ชีวิตประจำวันมาตลอด”

“ผมรู้สึกว่า นี่มันเป็นโอกาสที่งดงามจริงๆ ที่จะกลับไปให้อภัยตัวเองในอดีต.. ที่ผ่านมาผมรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่ามาตลอด เพื่อนๆไม่สามารถที่จะพึ่งพาอาศัยผมได้เลย”

การหาข้อมูลเพื่อเขียนบทอาจจะทำให้ Daniel Kwan ได้เริ่มเห็นภาวะสมาธิสั้นที่เขาไม่เคยรู้ตัวมาก่อน แต่สิ่งสำคัญที่เรามักจะย้ำเตือนอยู่เสมอก็คือ “การไม่วินิจฉัยตัวเอง” ค่ะ

หลังจาก Daniel เริ่มค้นพบสิ่งเหล่านี้ มันเป็นจุดเริ่มต้นให้เขาเริ่มเข้าสู่กระบวนการรักษาโดยการไปพบจิตแพทย์ ทานยา และพบนักจิตบำบัด

“การได้รับการวินิจฉัย มันช่วยปลดปล่อยความรู้สึกของการถูกตัดสิน มันทำให้ผมเข้าใจตัวเองมากขึ้น และให้อภัยตัวเองได้มากขึ้น มันเหมือนกับว่า ผมเข้าใจแล้ว และจะมองไปข้างหน้าเพื่อหาทางไปต่อ”

และเขาได้เล่าว่า ในกระบวนการบำบัด ทำให้เขาได้เข้าใจและยอมรับตัวเองมากขึ้น ซึ่งมันเปลี่ยนแปลงวิธีที่เขามองตัวเองและวิธีที่เขาพูดกับตัวเอง จากความรู้สึกว่าสิ่งที่ตัวเองเป็นนั้นมันเป็นเรื่องแย่ เรื่องน่าเวทนา กลายมาเป็นการมองว่ามันโอเคนะกับสิ่งที่ฉันเป็น และจริงๆมันก็เจ๋งออก !

แม้ว่าในท้ายที่สุด Everything Everywhere All At Once จะไม่ได้พูดถึงตัวเอกที่เป็นโรคสมาธิสั้น แต่มันก็ได้เป็นส่วนหนึ่งในการเปลี่ยนแปลงชีวิตของผู้กำกับอย่าง Daniel Kwan ไปตลอดกาล

และถ้าหากใครดูเรื่องนี้แล้ว ก็อาจจะรู้สึกได้ว่า ประสบการณ์การเผชิญกับความยากลำบาก ความโดดเดี่ยว การเยียวยาตัวเอง และการได้รับการประคับประคองจากคนรอบตัว อย่างที่ Daniel เจอมา มันคือแก่นแท้ของหนังเรื่องนี้เลยล่ะค่ะ

The post ผู้กำกับ Everything Everywhere All At Once พบว่าตัวเองเป็นสมาธิสั้นตอนที่เขียนบทหนัง ! appeared first on Cozybara.

เวลาที่ตั้งใจทำอะไรสักอย่าง มีเป้าหมายบางอย่าง แต่ยังไปไม่ถึงตรงนั้นสักที บางครั้งมันก็ท้อแท้ อ่อนแรง หรืออาจพาให้เรารู้สึกไม่พอใจ ผิดหวังในตัวเอง

หากมองแต่ข้างหน้า เราอาจท้อใจที่ยังไปไม่ถึงผลลัพธ์ที่อยากได้

แต่ถ้าลองหันกลับไปมองอีกทางบ้าง เราอาจได้เห็นว่าเราเดินมาไกลแค่ไหนแล้ว

แม้จะยังไปไม่ถึง ก็ไม่เป็นไรเลย บนเส้นทางที่เราได้พยายามมา เราผ่านอะไรมามากมาย ทุกๆก้าวคือการได้เรียนรู้ เติบโต ไม่มีอะไรที่สูญเปล่าเลย

เราไม่สามารถก้าวทีเดียวแล้วถึงเป้าหมายได้ทันที การเรียนรู้เหล่านี้แหละ ที่จะค่อยๆประกอบกันเป็นก้าวเล็กๆ หลายๆก้าว และพาเราไปสู่เป้าหมายในที่สุด

อย่าลืมมองให้เห็นหลักกิโลที่ผ่านมา
ชื่นชมตัวเองบ้าง และให้อภัยตัวเองในความผิดพลาด เพื่อไปต่อกันนะคะ

The post แทนที่จะโฟกัสแค่ผลลัพธ์ ลองหันกลับมามองให้เห็นสิ่งที่เธอได้ทำมา appeared first on Cozybara.

เวลาเราจะทำอะไร เราก็มักจะวางแผนจัดเตรียมสิ่งต่างๆล่วงหน้ากันเนอะ เพื่อให้รู้ว่าเราจะต้องทำอะไร ยังไง ตอนไหนบ้าง

แต่เคยไหมคะ บางครั้งไม่ว่าจะวางแผนเตรียมการไว้ดีแค่ไหน ชีวิตก็มักจะส่งอะไรมา Surprise เราอยู่เสมอ เห้อมม มันจะเป็นไปตามแผนบ้างไม่ได้เลยน้าา

พอไม่เป็นไปอย่างที่เราเตรียมไว้ แน่นอนว่ามันก็จะเกิดปฏิกริยากับใจเราตามมา

ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้นะ?
ทำไมถึงต้องมีอุปสรรคมาขัดขวางด้วย?
นี่เรายังเตรียมตัวมาไม่ดีพอหรือเปล่า?

บางครั้งมันก็กลายเป็นความผิดหวัง ความหงุดหงิดใจทั้งต่อสถานการณ์ และอาจจะต่อตัวเองด้วย

จนบางทีพอจะทำอะไร เราก็ไม่กล้าวางแผนหรือคาดหวังใดๆแล้ว เพราะกลัวว่าจะผิดหวังอีก

แต่จริงๆแล้วการวางแผนเมื่อเราจะทำอะไรก็ตาม มันก็เป็นการจัดการในสิ่งที่เราพอจะทำได้ พอจะมองเห็นได้ ณ ตอนนั้น ซึ่งแน่นอนว่า เมื่อเจอกับสถานการณ์จริงๆ มันก็จะยังมีปัจจัยอื่นๆที่เราไม่ทันได้นึกถึง และไม่สามารถไปควบคุมจัดการอะไรได้

แล้วก็ไม่แปลกเลยที่ความไม่แน่นอนนี้จะก่อให้เกิดความหงุดหงิดผิดหวังขึ้นในใจเรา

แต่การที่ทุกๆอย่างไม่เป็นไปตามสิ่งที่คิดไว้ มันก็ไม่ได้หมายความว่าชีวิตของเราจะล้มเหลวนะ

เราอาจจะไม่สามารถทำให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผนได้ ไม่สามารควบคุมสิ่งต่างๆได้ทั้งหมด แต่เมื่อเกิดอะไรขึ้น เราก็ยังลงมือแก้ไขปัญหาตรงนั้นได้อยู่

การวางแผน เป็นการคาดการณ์อนาคตแล้วกลับมาเตรียมการในปัจจุบัน
ส่วนการผิดหวังที่ไม่เป็นไปตามแผน เป็นการอยู่กับอดีต

การที่ทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผนและเราลงมือแก้ไขปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์ตรงหน้า ไม่ได้แปลว่าเราล้มเหลว ไม่ได้แปลว่าเราไม่เอาไหนที่วางแผนไม่ดี แต่แปลว่าเรายืดหยุ่นและอยู่กับปัจจุบันต่างหากล่ะ

การวางแผนเป็นสิ่งที่ดี ช่วยให้เราเตรียมตัว ลดความกังวล แต่หากยึดติดอยู่กับแผนจนขาดความยืดหยุ่น ก็อาจทำให้ไม่สบายใจแทน

เมื่อเราชัดเจนกับแผนการ แต่ก็ยืดหยุ่นที่จะปรับเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ตรงหน้า เราก็จะมีพื้นที่ให้รู้สึกสบายตัวมากขึ้น รู้สึกเบาใจมากขึ้น และหนักแน่นมากขึ้น ในวันที่ต้องเจอกับอะไรที่ผิดแผนก็นะ

The post การไม่เป็นไปตามแผนไม่ได้แปลว่าล้มเหลว เพราะแผนยืดหยุ่นได้เสมอ appeared first on Cozybara.

เมื่อมองย้อนกลับไปในอดีต หลายคนอาจรู้สึกเสียดายหรือเสียใจกับสิ่งที่เราไม่ได้ตัดสินใจทำในตอนนั้น

รู้งี้ …
ตอนนั้นน่าจะ ..

พอมารู้ตัวอีกที เวลาหรือโอกาสนั้นก็ผ่านไปแล้ว

จริงอยู่ที่ถ้าได้ทำแบบนั้นตอนนั้นมันอาจจะดีกว่า หรือถ้ามีไทม์แมชชีน ย้อนเวลากลับไปแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนั้นได้ก็คงจะดี

แต่ความจริงคือ ตอนนั้นเราก็ไม่มีทางรู้หรอกเนอะ ว่าตัดสินใจแบบไหนจะเป็นยังไง และปัจจัยต่างๆตอนนั้น ก็อาจเอื้อให้เราทำได้แค่นั้น

สิ่งที่เรามีมากที่สุดในตอนนี้คือปัจจุบัน

ลองวางความรู้สึกเสียดาย หยิบสิ่งที่ได้เรียนรู้ เริ่มต้นลงมือทำในวันนี้

แม้ว่าจะช้าแต่ก็ยังไม่สายเกินไปนะ

The post เวลาที่ดีที่สุดในการปลูกต้นไม้สักต้น คือเมื่อ 20 ปีที่แล้ว.. appeared first on Cozybara.

The post กว่าจะรักตัวเองได้ เราอาจต้องผ่านความรู้สึกเสียใจ หรือไม่ชอบตัวเองในบางครั้ง appeared first on Cozybara.

ก่อนหน้านี้ก็เคยจัดการได้นี่นา ทำไมวันนี้ฉันถึงยังจัดการปัญหาไม่ได้นะ? ฉันควรจะจัดการได้แล้วสิ!
พอคิดแบบนี้แล้วก็รู้สึกไม่ชอบตัวเองเอาเสียเลย

อย่าลืมว่าทุกสิ่งที่เราเผชิญล้วนมีรายละเอียดที่แตกต่างกัน มันจึงไม่แปลกเลย ที่กับบางเรื่องเราจะรู้สึกเศร้ามากกว่า หรือใช้เวลานานกว่าในการจัดการมัน

ไม่ได้แปลว่าเราไม่สามารถรับผิดชอบตัวเองได้แล้ว หรือเป็นคนไม่เก่งแล้ว

การกดดันตัวเองให้จัดการได้เร็วๆ หรือรับมือให้ได้แบบเดิม อาจทำให้เรายิ่งทุกข์และไม่สามารถโฟกัสกับสิ่งที่กำลังทำได้อย่างเต็มที่

บางครั้งเราก็อาจต้องรอคอยและปล่อยให้กระบวนการเยียวยาได้ทำงานไปตามธรรมชาติของมันนะ

The post เมื่อก่อนเคยจัดการได้ แต่วันนี้ทำไมไม่ได้แล้ว ? นี่ฉันไม่เก่งหรือเปล่า ? appeared first on Cozybara.