หลายคนคงเคยผ่านประสบการณ์การสูญเสียสิ่งสำคัญในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นคนในครอบครัว เพื่อน คนที่เรารัก สัตว์เลี้ยง หรือแม้แต่บางครั้งอาจเป็นสิ่งของที่เรารู้สึกรักและผูกพันมากๆ

เป็นธรรมดา ที่เมื่อต้องเจอกับความสูญเสียและการจากลา สิ่งที่ตามมาคือความเศร้าและเสียใจ ยิ่งรักมาก ผูกพันมาก ก็ยิ่งเศร้าเสียใจมากตามไปด้วย

บางครั้งเหตุผลอาจบอกเราว่า ควรเลิกเศร้าได้แล้วล่ะ move on ได้แล้วนะ
แต่ในหัวใจ ก็ยังคงรู้สึกเศร้า รู้สึกคิดถึง และโหยหาความผูกพันนั้นอยู่ดี

ไม่แปลกเลยค่ะ ถ้าเราจะรู้สึกแบบนั้น และก็ไม่แปลกเลยเช่นกันที่จะรู้สึกว่า บางครั้งเหตุผลกับหัวใจก็สวนทางกันเหลือเกิน

แม้วันนี้จะยังคงเสียใจก็ไม่เป็นไร เพราะเราก็เป็นมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งที่จะเศร้าจะเสียใจกับการสูญเสียก็ไม่ใช่เรื่องผิดปกติอะไรเลย

อย่าลืมให้เวลาตัวเองเสียใจ เพราะมันก็เป็นส่วนหนึ่งของการเดินไปข้างหน้า

แต่ก็อย่าจมอยู่กับความเสียใจเพียงอย่างเดียวนะคะ เราสามารถเสียใจและใช้ชีวิตต่อไปพร้อมๆกันได้ ไม่จำเป็นต้องเลือกทางใดทางหนึ่งเพียงอย่างเดียว

ความเสียใจคือสิ่งที่บอกให้เรารู้ว่า “เรารักและผูกพันกับสิ่งนั้นมากแค่ไหน”
การใช้ชีวิตต่อไปข้างหน้าก็เป็นสิ่งที่บอกให้เรารู้ว่า “เราก็รักตัวเองด้วยเช่นกัน”

ไม่จำเป็นต้องรอให้หายเศร้าก่อน ค่อยกลับมาใช้ชีวิต
บางทีเราอาจจะต้องพยายามใช้ชีวิตเพื่อช่วยดึงตัวเราออกจากความเศร้าบ้างเหมือนกัน

ตื่นเช้ามารับแดด ออกไปเรียน/ทำงาน เจอคนนู้นคนนี้บ้าง มีเวลาทำงานอดิเรกสบายๆก่อนนอน ยิ้มหัวเราะบ้าง — ทั้งหมดแม้จะดูเป็นการใช้ชีวิตธรรมดาๆ แต่จริงๆแล้วเป็นวิธีที่ช่วยให้เราออกจากความเศร้าได้ดีมากๆเลยล่ะค่ะ

จำไว้เสมอว่า การใช้ชีวิตต่อ ไม่ได้หมายความว่าเราลืมความผูกพันนั้นไปแล้วนะ

สิ่งหนึ่งที่ท้าทายที่สุดในการรับมือกับความสูญเสีย ก็คือการเข้าใจ ยอมรับ เดินหน้าต่อโดยที่เรายังจดจำสิ่งที่เรารักไว้ในหัวใจนี่แหละเนอะ

ถ้ารู้สึกว่า ความเศร้านี้อยู่กับเรานานเกินไปแล้ว รู้สึกว่ามันกระทบกับชีวิตประจำวันของเรามากเกินไป อยากหาใครสักคนที่รับฟัง รวมถึงช่วยรับมือกับความเศร้าที่ท่วมท้น พวกเราอยู่ตรงนี้ พร้อมเสมอที่จะช่วยดูแลจิตใจของทุกคนนะคะ

The post อยู่กับความเศร้าและสูญเสีย ในวันที่ต้องเผชิญการจากลา appeared first on Cozybara.